Poncz

Poncz to orzeźwiający napój z wina lub wina musującego z dodatkiem owoców lub ziół.

Fakty

  • 3-5

    składników

  • 18.

    stulecie

  • 50s

    lata

Przygotowanie

Przy tym owocowym napoju naprawdę trudno coś zepsuć – pod warunkiem, że pamięta się o kilku prostych zasadach:

  • Im mniej składników, tym łatwiej przygotować poncz.
  • Poncz jest tak dobry, jak wino lub wino musujące użyte do jego przygotowania. Niemieckie wina jakościowe, lekkie kabinety i owocowe Winzersekty są doskonałym wyborem.
  • Używaj tylko świeżych i w pełni dojrzałych owoców.
  • Obierz i pokrój owoce ostrożnie – nie miażdż ich.
  • Aby owoce rozwinęły pełnię aromatu, lekko je posyp cukrem lub zamarynuj w likierze winogronowym. Jeśli preferujesz słodki poncz, użyj słodkich win.
  • Wino musujące i wodę mineralną - dobrze schłodzone - dodaj dopiero tuż przed podaniem, aby poncz jak najdłużej musował.
  • Odpowiednia temperatura ponczu to około 5-8°C, czyli nieco chłodniejsza niż normalna temperatura serwowania wina.
  • Nie dodawaj kostek lodu bezpośrednio do ponczu. To rozwodni napój. Najlepiej umieścić miskę z ponczem w większej misce wypełnionej pokruszonym lodem.

I jeszcze jedno: gdy poncz się kończy, nie dolewaj go. Lepiej podać dobre wino po zakończeniu ponczu.

Historia

Napój z wina i owoców zawdzięcza swoją nazwę angielskiemu słowu bowl (miska). Brytyjscy oficerowie kolonialni mieli być “wynalazcami” tej specjalnej mieszanki: jako środek wzmacniający i przeciw nudzie, w Indiach kazali swoim służącym przygotowywać napój z co najmniej pięciu składników, który następnie podawano w dużej misie.

Z Brytyjczykami w XVIII wieku rozpoczął się triumfalny marsz ponczu do Europy: początkowo zarezerwowany dla arystokracji, wkrótce stał się popularnym napojem również w kręgach mieszczańskich. Od ulubionego napoju wyższych sfer w ubiegłym wieku, poncz stał się hitem imprez lat 50. - i dziś ponownie zyskuje na popularności jako orzeźwiający i świeżo-owocowy napój.

Skąd pochodzi nazwa poncz?

Nazwa poncz pochodzi od ang. słowa punch, które to z kolei zostało zapożyczone z perskiego słowa „pancza”, oznaczającego „pięć”.

Nareszcie znowu szparagi Sałatka z rukoli z zielonymi szparagami i filetem z piersi indyka

Lekki, młody Rivaner dobrze komponuje się z zielonymi szparagami.

  • 400g Grüner Spargel
  • 100g Rucola
  • 400g Putenbrustfilets
  • 200g Kirschtomaten
  • 4 Eier
  • 1 EL Basilikum-Pesto
  • 1TL Butter
  • 2 EL Olivenöl
  • 2 EL Weißwein-Essig
  • etwas Salz, Pfeffer

Obierz dolną jedną trzecią szparagów i odetnij końce. Przekrój szparagi na pół i gotuj we wrzącej, osolonej wodzie z dodatkiem 1 łyżki masła przez ok. 7 minut. Odstaw wodę ze szparagów na bok.

 

Ugotuj jajka, aż będą prawie twarde (żółtko powinno być jeszcze trochę miękkie), obierz i pokrój na ćwiartki. Filet z piersi indyka pokroić w paski.

 

Smażyć krótko orzeszki piniowe bez tłuszczu na nieprzywierającej patelni. Następnie dodaj odrobinę tłuszczu bezpośrednio na patelnię i usmaż paski piersi z indyka. Następnie trzymaj je w cieple.

 

W misce sałatkowej wymieszaj pesto z białym octem winnym, 5 łyżkami wody ze szparagów, oliwą z oliwek oraz solą i pieprzem, aby uzyskać dressing.

 

Umyj rukolę i dodaj do dressingu. Przekrój pomidorki koktajlowe na pół i dodaj do miski. Wymieszać ze szparagami i indykiem. Na koniec udekoruj pokrojonymi w ćwiartki jajkami i orzeszkami pinii.

 

Doskonale komponuje się ze świeżo upieczonym chlebem ciabatta.

 

Zalecane wino:

 

Lekki Rivaner z ostatnich zbiorów, świeży jak wiosna, o delikatnym smaku.

  • Müller-Thurgau (brut)

Klasyka z różnicą Francuska zupa cydrowa

Klasyka z różnicą

  • 500 ml Weißwein (Spätlese)
  • 500 ml Geflügelbrühe
  • 350 ml Sahne
  • 30 Gramm Zwiebeln
  • 30 Gramm Weißes vom Lauch
  • 30 Gramm Sellerie
  • 30 Gramm Karotten
  • 30 Gramm Butter
  • 180 Gramm Mehl
  • 2 Lorbeerblätter
  • 1 EL Butterschmalz
  • 4 Scheiben Weißbrot
  • Nach Belieben Zucker, Muskat, Zimt, Salz

Podsmażyć warzywa na maśle do lekkiego zrumienienia, oprószyć mąką, a następnie dodać bulion warzywny, wino i 250 ml śmietany. Dodaj przyprawy i gotuj na wolnym ogniu przez około 15 minut.

 

Usuń skórki z kromek białego chleba i pokrój je w kostkę o boku 1 cm. Smażyć na gorącym klarowanym maśle na złoty kolor i doprawić cynamonem, pozostałą śmietanę ubić na sztywno.

<p

 

<Zupę przecedzić i doprawić do smaku gałką muszkatołową i solą.

 

Rozlać do głębokich talerzy, udekorować bitą śmietaną i cynamonowymi skórkami.

  • Müller-Thurgau (trocken)
  • Silvaner (trocken)

z bulgurem Gulasz z kapusty

z bulgurem

  • 200 g cebuli
  • 1 ząbek czosnku
  • 800 g kapusty
  • 200 g marchewski
  • 400 g ziemniaków
  • 1 łyżka kminku
  • 1,5 l bulionu
  • 5 łyżek oliwy z oliwek
  • 2 łyżki koncentratu pomidorowego
  • 2 łyżka mielonej słodkiej papryki
  • 3 łyżeczek miodu
  • wg. uznania soli i pieprzu
  • 120 g kaszy Bulgur
  • 1 pęczek pietruszki
  • 4 gałązki mięty
  • 1 cała cytryna
  • 2 całe jabłka
  • 3 łyżki octu jabłkowego

Cebulę drobno posiekać, a czosnek rozdrobnić. Kapustę oczyścić, umyć, podzielić na ćwiartki, usunąć głąb, a ćwiartki kapusty pokroić na grubsze kawałki. Marchewki obrać, przekroić wzdłuż na pół i pokroić na kawałki o szerokości około 2 cm. Ziemniaki obrać i pokroić na kawałki o wielkości około 2,5 cm. Kminek podprażyć na patelni bez tłuszczu, a następnie odstawić.

 

W małym garnku podgrzać bulion warzywny. W dużym garnku rozgrzać 3 łyżki oleju, dodać kapustę i smażyć na dużym ogniu przez 10-15 minut, aż stanie się ciemnobrązowa, następnie wyjąć z garnka.

 

Do garnka wlać pozostały olej. Dodać cebulę i czosnek, podsmażyć na przezroczysto. Dodać ziemniaki i marchewki, smażyć przez 3-4 minuty, mieszając. Dodać koncentrat pomidorowy i paprykę, dusić razem, mieszając. Dodać kapustę, miód i kminek, zalać gorącym bulionem warzywnym. Doprawić solą i pieprzem. Doprowadzić do wrzenia i gotować przez 45 minut pod przykryciem. 20 minut przed końcem gotowania dodać bulgur.

 

Jabłka przekroić na ćwiartki, usunąć gniazda nasienne, pokroić na kawałki o wielkości około 1 cm i dodać na 10 minut przed końcem gotowania. Liście z ziół oderwać, drobno posiekać. Cytrynę umyć, osuszyć, zetrzeć skórkę, wymieszać z ziołami. Zupę doprawić octem, solą i pieprzem, podać posypaną ziołami.

 

Wskazówka: Kapusta włoska musi być naprawdę mocno i ciemno podsmażona, aby uwolniły się intensywne smaki z przypalonych części.

  • Spätburgunder (trocken)
  • Trollinger (trocken)

z gruszkami, fasolą, korzeniem pietruszki i czarnymi orzechami włoskimi Medaliony z dziczyzny

z gruszkami, fasolą, korzeniem pietruszki i czarnymi orzechami włoskimi

  • 12 Stück Rehmedaillions (a 80g)
  • 30 Gramm gebratene Speckstreifen
  • 200 ml Bechamelsauce
  • 3 EL Sonnenblumenöl
  • 8 kleine Petersilienwurzeln mit Grün (alternativ Knollensellerie)
  • 6 - 8 breite Schnippelbohnen
  • 1 große Birne
  • 4 - 6 schwarze Walnüsse
  • 100 ml Wildfond
  • 2 EL Butter
  • 2 Stängel glatte Petersilie
  • nach Geschmack Salz

Rozgrzej piekarnik do 180 stopni C z termoobiegiem górnym i dolnym. Oczyść, obierz i przytnij korzenie pietruszki. Fasolkę oczyścić i pokroić na ukośne kawałki. Zblanszować korzenie pietruszki i fasolę oddzielnie we wrzącej osolonej wodzie i natychmiast wypłukać w lodowatej wodzie.

 

Orzechy włoskie pokroić na ósemki i podgrzać w wywarze z dziczyzny. Nieobraną gruszkę umyć, pokroić na ósemki, usunąć rdzeń i pokroić w cienkie plasterki. Podsmaż medaliony z dziczyzny z obu stron na oleju, a następnie piecz w piekarniku przez ok. 3-5 minut.

 

W międzyczasie wrzucić fasolę i korzenie pietruszki na roztopione masło i doprawić solą. Ułóż warzywa z czarnymi orzechami włoskimi i plasterkami gruszki na dużych talerzach. Na wierzchu ułożyć medaliony, udekorować wywarem z dziczyzny, sosem karmelowym i paskami boczku.

 

Wskazówka: Możesz przygotować własne czarne orzechy włoskie. Aby to zrobić, nakłuj orzechy włoskie widelcem lub szpikulcem i umieść w wodzie na 10 dni. Codziennie zmieniaj wodę, aby kwas garbnikowy mógł spłynąć. Zagotuj orzechy 3 razy w osolonej wodzie, aż staną się głęboko czarne. Dusić z liśćmi laurowymi i ziarnami pieprzu przez ok. 20 minut do miękkości. Ułożyć w słoikach i zalać syropem. Orzechy można przechowywać przez około 1 rok.

  • Spätburgunder (trocken)
  • Grauerburgunder/Pinot Gris (trocken)