Poncz

Poncz to orzeźwiający napój z wina lub wina musującego z dodatkiem owoców lub ziół.

  • 3-5

    składników

  • 18.

    stulecie

  • 50s

    lata

Przygotowanie

Przy tym owocowym napoju naprawdę trudno coś zepsuć – pod warunkiem, że pamięta się o kilku prostych zasadach:

  • Im mniej składników, tym łatwiej przygotować poncz.
  • Poncz jest tak dobry, jak wino lub wino musujące użyte do jego przygotowania. Niemieckie wina jakościowe, lekkie kabinety i owocowe Winzersekty są doskonałym wyborem.
  • Używaj tylko świeżych i w pełni dojrzałych owoców.
  • Obierz i pokrój owoce ostrożnie – nie miażdż ich.
  • Aby owoce rozwinęły pełnię aromatu, lekko je posyp cukrem lub zamarynuj w likierze winogronowym. Jeśli preferujesz słodki poncz, użyj słodkich win.
  • Wino musujące i wodę mineralną - dobrze schłodzone - dodaj dopiero tuż przed podaniem, aby poncz jak najdłużej musował.
  • Odpowiednia temperatura ponczu to około 5-8°C, czyli nieco chłodniejsza niż normalna temperatura serwowania wina.
  • Nie dodawaj kostek lodu bezpośrednio do ponczu. To rozwodni napój. Najlepiej umieścić miskę z ponczem w większej misce wypełnionej pokruszonym lodem.

I jeszcze jedno: gdy poncz się kończy, nie dolewaj go. Lepiej podać dobre wino po zakończeniu ponczu.

Historia

Napój z wina i owoców zawdzięcza swoją nazwę angielskiemu słowu bowl (miska). Brytyjscy oficerowie kolonialni mieli być “wynalazcami” tej specjalnej mieszanki: jako środek wzmacniający i przeciw nudzie, w Indiach kazali swoim służącym przygotowywać napój z co najmniej pięciu składników, który następnie podawano w dużej misie.

Z Brytyjczykami w XVIII wieku rozpoczął się triumfalny marsz ponczu do Europy: początkowo zarezerwowany dla arystokracji, wkrótce stał się popularnym napojem również w kręgach mieszczańskich. Od ulubionego napoju wyższych sfer w ubiegłym wieku, poncz stał się hitem imprez lat 50. - i dziś ponownie zyskuje na popularności jako orzeźwiający i świeżo-owocowy napój.

Skąd pochodzi nazwa poncz?

Nazwa poncz pochodzi od ang. słowa punch, które to z kolei zostało zapożyczone z perskiego słowa „pancza”, oznaczającego „pięć”.

z gruszkami, fasolą, korzeniem pietruszki i czarnymi orzechami włoskimi Medaliony z dziczyzny

z gruszkami, fasolą, korzeniem pietruszki i czarnymi orzechami włoskimi

  • 12 Stück Rehmedaillions (a 80g)
  • 30 Gramm gebratene Speckstreifen
  • 200 ml Bechamelsauce
  • 3 EL Sonnenblumenöl
  • 8 kleine Petersilienwurzeln mit Grün (alternativ Knollensellerie)
  • 6 - 8 breite Schnippelbohnen
  • 1 große Birne
  • 4 - 6 schwarze Walnüsse
  • 100 ml Wildfond
  • 2 EL Butter
  • 2 Stängel glatte Petersilie
  • nach Geschmack Salz

Rozgrzej piekarnik do 180 stopni C z termoobiegiem górnym i dolnym. Oczyść, obierz i przytnij korzenie pietruszki. Fasolkę oczyścić i pokroić na ukośne kawałki. Zblanszować korzenie pietruszki i fasolę oddzielnie we wrzącej osolonej wodzie i natychmiast wypłukać w lodowatej wodzie.

 

Orzechy włoskie pokroić na ósemki i podgrzać w wywarze z dziczyzny. Nieobraną gruszkę umyć, pokroić na ósemki, usunąć rdzeń i pokroić w cienkie plasterki. Podsmaż medaliony z dziczyzny z obu stron na oleju, a następnie piecz w piekarniku przez ok. 3-5 minut.

 

W międzyczasie wrzucić fasolę i korzenie pietruszki na roztopione masło i doprawić solą. Ułóż warzywa z czarnymi orzechami włoskimi i plasterkami gruszki na dużych talerzach. Na wierzchu ułożyć medaliony, udekorować wywarem z dziczyzny, sosem karmelowym i paskami boczku.

 

Wskazówka: Możesz przygotować własne czarne orzechy włoskie. Aby to zrobić, nakłuj orzechy włoskie widelcem lub szpikulcem i umieść w wodzie na 10 dni. Codziennie zmieniaj wodę, aby kwas garbnikowy mógł spłynąć. Zagotuj orzechy 3 razy w osolonej wodzie, aż staną się głęboko czarne. Dusić z liśćmi laurowymi i ziarnami pieprzu przez ok. 20 minut do miękkości. Ułożyć w słoikach i zalać syropem. Orzechy można przechowywać przez około 1 rok.

  • Spätburgunder (trocken)
  • Grauerburgunder/Pinot Gris (trocken)

Lekki i puszysty: mus kokosowy z nerkowców z marakują Kokosowy mus z nerkowców z marakują

Lekki mus kokosowy z nerkowców z marakują

  • 400 g orzechów nerkowca
  • 400 ml mleka owsianego
  • 6 łyżek syropu z agawy
  • 6 łyżek wiórków kokosowych
  • 4 marakuje
  • 1 szczypta wanili

Umieść orzechy nerkowca w pojemniku i dodać tyle wody, aby wystarczająco je przykryła. Umieść nerkowce w lodówce, aby namoczyły się przez noc. (W przypadku blendera o wysokiej wydajności wystarczą 3-4 godziny).

 

Odcedź wodę i umieść nerkowce w blenderze z mlekiem owsianym, syropem z agawy i wiórkami kokosowymi. Dodaj wanilię i miksuj, aż mus będzie kremowy i nie będzie zawierał żadnych kawałków.

 

Orzechy nerkowca przełożyć do naczynia i dodać tyle wody, aby orzechy były wystarczająco przykryte. Wstawić do lodówki na całą noc, aby się namoczyły.

(Z użyciem miksera wysokiej mocy wystarczą 3-4 godziny.)

 

Odcedzić wodę, a orzechy nerkowca umieścić w mikserze razem z mlekiem owsianym, syropem agawowym i wiórkami kokosowymi. Dodać wanilię i miksować wszystko, aż mus stanie się kremowy i nie będzie zawierał grudek.

 

Mus podzielić na cztery szklanki. Marakuje przeciąć na pół, wydrążyć miąższ łyżeczką i nałożyć na mus. Udekorować wiórkami kokosowymi.

  • Weissburgunder/Pinot Blanc (süß & edelsüß)
  • Riesling (süß & edelsüß)

Klasyka z różnicą Francuska zupa cydrowa

Klasyka z różnicą

  • 500 ml Weißwein (Spätlese)
  • 500 ml Geflügelbrühe
  • 350 ml Sahne
  • 30 Gramm Zwiebeln
  • 30 Gramm Weißes vom Lauch
  • 30 Gramm Sellerie
  • 30 Gramm Karotten
  • 30 Gramm Butter
  • 180 Gramm Mehl
  • 2 Lorbeerblätter
  • 1 EL Butterschmalz
  • 4 Scheiben Weißbrot
  • Nach Belieben Zucker, Muskat, Zimt, Salz

Podsmażyć warzywa na maśle do lekkiego zrumienienia, oprószyć mąką, a następnie dodać bulion warzywny, wino i 250 ml śmietany. Dodaj przyprawy i gotuj na wolnym ogniu przez około 15 minut.

 

Usuń skórki z kromek białego chleba i pokrój je w kostkę o boku 1 cm. Smażyć na gorącym klarowanym maśle na złoty kolor i doprawić cynamonem, pozostałą śmietanę ubić na sztywno.

<p

 

<Zupę przecedzić i doprawić do smaku gałką muszkatołową i solą.

 

Rozlać do głębokich talerzy, udekorować bitą śmietaną i cynamonowymi skórkami.

  • Müller-Thurgau (trocken)
  • Silvaner (trocken)

z grzybami leśnymi Zupa krem z ziemniaków

z grzybami leśnymi

  • 300 Gramm geschälte Kartoffeln
  • 100 Gramm Wurzelgemüse
  • 100 Gramm Waldpilze
  • 1 ganze Zwiebel
  • 1 ganze Knoblauchzehe
  • 30 Gramm Speckwürfel
  • 40 Gramm Margarine
  • 750 ml Brühe
  • 200 ml Sahne
  • 1 Zweig Thymian
  • nach Belieben Petersilie, Butter, Salz, Pfeffer, Muskat

Warzywa korzeniowe oczyścić, umyć i pokroić w drobną kostkę. Cebulę i ząbek czosnku pokroić w drobną kostkę, a tymianek drobno posiekać. Podsmaż pokrojony w kostkę boczek z margaryną na patelni, aż lekko się zrumieni, dodaj pokrojoną w kostkę cebulę, czosnek, warzywa korzeniowe i tymianek. Podsmaż, dodaj bulion i gotuj przez 2 minuty.


Ziemniaki zetrzeć na drobnej tarce, dodać do zupy i gotować przez kolejne 5 minut, dodać śmietanę, doprawić do smaku. Grzyby oczyścić, umyć, posiekać i podsmażyć na patelni z masłem. Doprawić solą i pieprzem, posypać posiekaną natką pietruszki i polać zupę podczas serwowania.

  • Riesling (trocken)
  • Riesling (halbtrocken & feinherb)