Te nieskomplikowane wina są smakowo przystępne. Przeważnie są to młode, lekkie i świeże wina na co dzień.  

Historia

Odmiana ta zawdzięcza powstanie oraz nazwę profesorowi Hermannowi Müllerowi ze szwajcarskiego kantonu Thurgau. Müller, który żył w latach 1850-1927, wyhodował ją w placówce badawczej Geisenheim. Nowsze badania genetyczne wykazały bez wątpliwości, że udało mu się to poprzez skrzyżowanie odmian Riesling i Madeleine royale. W szwajcarskiej placówce badawczej Wädenswil kontynuowano prace nad dalszym rozwojem tej odmiany i w 1913 nadano jej nazwę pochodzącą od nazwiska jej twórcy. Synonim Rivaner to skrót słów Riesling i Slivaner. Te dwie odmiany uważano przez długi czas za rodziców odmiany Müller-Thurgau.

Znaczenie

W latach dziewięćdziesiątych Müller-Thurgau oddał pozycje lidera na winiarskiej mapie Niemiec Rieslingowi. Jednak z czternastoprocentowym udziałem w powierzchni uprawnej Rivaner nadal ma szczególne znaczenie dla winiarstwa niemieckiego. Fakt, że uprawiany jest dzisiaj na prawie 14 tysiącach ha, zawdzięcza swoim wszechstronnym możliwościom zastosowania oraz dostępnością smakową także i dla mniej wyrafinowanych konsumentów. Ponadto Müller-Thurgau nie ma szczególnych wymagań względem położenia i daje pewne plony.

Uprawa

Krzewy Müller-Thurgau można znaleźć prawie we wszystkich niemieckich regionach winiarskich. W siedmiu z trzynastu regionów zalicza się go do odmian kategorii „Classic”. Największą powierzchnię zajmuje on w Hesji Nadreńskiej (4200 ha) i w Badenii (2900 ha), niewiele mniejszą w Palatynacie (2400 ha). Müller-Thurgau często występuje we Frankonii (1900 ha) oraz nad Mozelą (1300 ha) a także w regionie rzeki Nahe (600 ha). Wprowadzone w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku ograniczenia plonu na hektar winnicy miały bardzo korzystny wpływ właśnie na tę odmianę, która ma tendencję do obfitego plonowania. Jeżeli krzewy nie są zbytnio przycinane, ukazują swój prawdziwy potencjał jakościowy. 

Winifikacja i smak

Odmiana ta dojrzewa wcześnie i daje wina łatwe w piciu, czasem kwiatowe o delikatnie owocowym aromacie muszkatołowym. Kwasowość jest raczej łagodna, w przypadku win pochodzących z północy jest nieco wyraźniej podkreślona. Winifikacja przeprowadzana jest przeważnie w zbiornikach ze stali szlachetnej, w których łatwo można zatrzymać świeżość i typowy dla odmiany aromat. Najczęściej spotykamy jakościowe wina wytrawne bądź z zawartością cukru resztkowego. Müller-Thurgau, z nielicznymi wyjątkami, nie jest winem, które można długo leżakować i najlepiej smakuje w pierwszych latach po zbiorze. Czasami możemy znaleźć wina produkowane techniką „sur lie”, które aż do momentu butelkowania dojrzewały na drobnym osadzie drożdżowym.

Jak smakuje najlepiej

Te nieskomplikowane wina są smakowo przystępne i pija się je chętnie ze względu na ich harmonijny charakter. Mają bladożółtą lub jasnożółtą barwę i średnią strukturę. Jeżeli na etykiecie widnieje określenie Rivaner, możemy wyjść z założenia, że mamy do czynienia z wytrawnym, raczej młodym, lekkim i świeżym winem. Wina Müller-Thurgau to przeważnie nieskomplikowane wina na co dzień i nadają się do delikatnie aromatycznych potraw.