Chardonnay to jedna z najbardziej popularnych odmian na świecie. Także w Niemczech uprawia się jej coraz więcej. Wina te nadają się na wiele okazji.

Ta odnosząca międzynarodowe sukcesy odmiana również i w Niemczech podbija coraz to nowe obszary.

Historia

Jak wiele innych starych odmian, także i Chardonnay ma swoje korzenie na Bliskim Wschodzie. Wraz z rozpowszechnieniem kultury wina, odmiana ta przywędrowała do Francji i zadomowiła się zwłaszcza w Burgundii. Osada położona nieopodal Tournus o nazwie „Chardonnay“ mogła nadać nazwę tej odmianie. W Burgundii klasztory dbały o rozpowszechnienie i pielęgnację tej odmiany. Od setek lat Chardonnay jest synonimem wielkich win białych z Burgundii oraz odgrywa kluczową rolę w Szampanii. W Niemczech została ona oficjalnie dopuszczona w roku 1991. Jednakże jako, że już wcześniej niektórzy producenci sprowadzali sadzonki z Francji, niektóre niemieckie winnice Chardonnay są znacznie starsze. 

Znaczenie

Chardonnay jest jedną z najbardziej popularnych odmian na świecie. Spotkać ją można właściwie we wszystkich krajach produkujących wino a jej powierzchnia uprawna na świecie dorównuje prawie powierzchni, która zajmuje Riesling. Także i w Niemczech uprawa Chardonnay powoli ale stopniowo się upowszechnia. Co roku powierzchnia uprawna zwiększa się o 50 do 100 ha, a obecnie Chardonnay zajmuje prawie 1100 ha, co stanowi około jednego procenta całkowitej powierzchni niemieckich winnic. Z dużym powodzeniem sadzi się ją w tych regionach, które tradycyjnie wyróżniają się procentowo znaczącym udziałem szczepów burgundzkich (np. u podnóża Kaiserstuhl w Badenii czy też na Południowym Szlaku Winnym w Palatynacie).    

Uprawa

Chardonnay ma podobnie wysokie wymagania co do położenia winnicy jak Weißburgunder czy Riesling. Niekorzystne są dla niego skrajne siedliska. Najlepiej udaje się na głębokich, wapiennych i ciepłych podłożach. Chardonnay jest mrozoodporny, niezbyt podatny na choroby, jedynie cienkie skórki jagód ułatwiają powstawanie pleśni. Krzewy sadzi się w dużych odstępach od siebie. Wysokie krzewy poprawiają kondycję kwiecia. Na jesieni Chardonnay, podobnie jak Weißburgunder, dojrzewa bardzo późno i można go zbierać na krótko przed Rieslingiem. Waga moszczu mierzona w skali Oechsle jest na poziomie Weißburgundera, a przy niskich plonach nawet nieco większa. Kwasowość osiąga w winnicach o odpowiednim położeniu przyjemny poziom.      

Winifikacja i smak

Większość tych win jest wytrawna. Oprócz winifikacji w zbiornikach ze stali szlachetnej, szeroko rozpowszechnione jest także użycie beczek typu barrique. Nadaje się do tego jednakże jedynie wysokiej jakości wino. Z wariantów świeżych i owocowych produkuje się także wina musujące. Aromat melonów, owoców egzotycznych, przejrzałego agrestu bądź też nie całkiem dojrzałych jabłek jest typowy dla Chardonnay. Wina lepszej klasy mają często wysoką zawartość alkoholu i ekstraktu, są mocno zbudowane i długie. Jeżeli winifikacja przebiegała w małych beczkach dębowych, pierwotne aromaty owocowe uzupełniane są aromatami drewna.

Jak smakuje najlepiej

Jako, że Chardonnay oferowany jest w wielu wariantach, od świeżego wina jakościowego, do mocnych, wytrawnych win klasy Auslese, ma zastosowanie przy wielu okazjach. Lekkie, młode wina dobrze towarzyszą daniom rybnym i owocom morza, mocniejsze wina z wyraźnie zaznaczona beczką pasują zarówno do pieczystego, jak i do mocnego sera.